Revalidatie - dag 12

De hoortrainingen in LUMC zijn vandaag na 2 weken afgesloten. LUMC beschikt niet over voldoende ruimte voor 4 weken revalidatie, vandaar het feit dat de rest van de revalidatie bij de logopediepraktijk van mw. A. Frijns in Leiderdorp plaatsvindt. Mevrouw Frijns is de echtgenote van professor Dr. J.H.M. Frijns, hij is nl. het hoofd van de CIRCLE (Cochlear Implant Rehabilitation Centre Leiden – Effatha). Ik hoop ooit kennis te maken met hem want ik heb zoveel over hem gehoord, onder andere dat hij een hele aardige humorvolle man schijnt te zijn.

Zoals in mijn laatste blog te lezen was had ik maandag een TOP-dag. Verder ging het dinsdag en woensdag vrij goed met de oefeningen bij de logopediste, de data, geldbedragen, boodschappen en de eenheden kon ik zó nazeggen zonder de tekst vooraf gelezen te hebben.
Bij de fitting eergisteren kreeg ik wat meer stroom bij de toonhoogte van 3000 en 4000 Hz, bij de test vorige week bleek dat ik die tonen pas bij 80-90 dB hoorde. Omdat deze tonen ook in het spraakgebied zitten ging deze aanpassing ten koste van mijn spraakverstaan, woensdagavond liep het niet zo lekker tijdens de oefeningen met El en het verstaan in het algemeen werd ook wat lastiger. Omdat ik dat houvast kwijt was werd ik wat onzekerder en het is lastig te beoordelen of de fitting mij niet lag of dat ik eraan moest wennen. De logopediste en ik besloten het de tijd te geven dan zouden we het tenminste geprobeerd hebben. Gisteren nam ik afscheid van Christel van wie ik vanaf de aansluiting op 22/1 jl. elke dag training kreeg en het gaf op een gegeven moment een vertrouwd gevoel om naar haar toe te gaan.

Vanmorgen liepen de oefeningen met El weer als een trein en bij de logopediste Esther ging het ook super. Om de beurt klonken er achter de mondkapjes van El en Esther steeds langere zinnen en ik kon ze allemaal nazeggen. Verbazing alom! De lidwoorden waren toch nog het lastigste. Zo’n kamertje is uiteraard ideaal om naar de woordjes te luisteren en in het dagelijks leven is dat nog niet makkelijk hoor, tenzij het met de ringleiding is.

Vervolgens moest ik de test -zoals die van vorige week met de tonen en de woordjes- afleggen, ik had vanwege de fitting woensdag hier niet al te hoge verwachtingen van.

De tonen hoorde ik al een stuk beter dan vorige week, soms zelfs al bij 20 dB, ongelooflijk als men bedenkt dat de tonen bij mij voorheen zonder hoorapparaat pas bij de 100-110 dB hoorbaar waren.
De woordjes (of gedeeltes daarvan) kon ik toch beter verstaan dan een week geleden en ik haalde verrassend een score van 60% bij 65 dB (bijna een verdubbeling ten opzichte van vorige week) en 56% bij 75 dB, dat is een heel goed resultaat na nog geen twee weken de CI te hebben.
Daarna tikte ik 23 keer van de 24 woordjes het juiste bijbehorende plaatje aan, uitgerekend bij het laatste woordje twijfelde ik tussen konijn en banaan en (shit) laat ik nu net het verkeerde plaatje aantikken. Maar goed, we konden met een score van 96% op dit onderdeel (en 100% voor het goede rijtje) zeer tevreden naar huis gaan. De fitting is dus toch ok, het lijkt erop dat ik eraan begon te wennen.

Christel zei gisteren dat ze zo’n snelle ontwikkeling bij iemand met zo’n voorgeschiedenis als die van mij nog nooit meegemaakt heeft, dat is fijn om te horen. Niet in de laatste plaats komt dat door mijn eigen inzet, maar de inspanningen van zowel de logopedist als de co-therapeut zijn net zo belangrijk. Alle lof voor deze mensen en Christel, tot zover bedankt, jouw enthousiasme werkte aanstekelijk!

Nu maar genieten van het weekend met volop volleybal.