Nu de 6e revalidatieweek bijna ten einde loopt heb
ik weer voldoende nieuws te melden voor de lezers.
Na het bezoek aan het maatschappelijk werk en de test vorige
week zijn we nog twee keer naar Leiderdorp geweest en verder was het oefenen
geblazen. Vorige week donderdagochtend liet ik mijn gezicht op mijn werk even zien.
Nadat ik even met de hoofdanalist bijgepraat had liep ik naar de microscopen en
probeerde het diff-apparaatje uit, dat is een apparaatje dat een geluidsignaal
geeft nadat er 100 witte bloedcellen onder de microscoop beoordeeld zijn. Eindelijk
hoor ik na 22 jaar het zoemgeluidje van het apparaatje! Dacht trouwens altijd
dat het een piepje was. Ik moest er altijd er zo opletten wanneer ik bij de 100
was en anders maakte mijn collega’s mij daarop attent. Dus het diffen gaat een
stuk minder ‘intensief’ worden.
Afgelopen maandag hebben we met de logopediste in Leiderdorp
besproken hoe het vervolg van het traject er uit komt te zien, desnoods wilde
ik dichter bij huis naar een CI-logopediste gaan als we nog een paar maanden
door moesten gaan. Het bleek dat wij met de teksten al op het hoogste niveau
van de revalidatie zitten en we daarom nog maar 2 keer naar Leiderdorp hoeven
te komen! Yess!
Wel dient er thuis verder geoefend te worden en dan moeten
we na een maand weer terugkomen om te evalueren wat er goed gaat en waar ik tegenaan
loop. Heerlijk om na 6 weken al ‘klaar’ te zijn in plaats van de 3-4 maanden! We kunnen dus gerust stellen dat de 3 sporen groeipotentieel van het cochleaire leermodel, zoals uitgelegd bij het stukje theorie op 10 februari jl., voldoende aanwezig was.
Tot april hebben we een paar afspraken in het LUMC voor de
fitting en een test staan.
Vanmorgen bracht ik een bezoekje aan de bedrijfsarts die
veel belangstelling toonde voor de ontwikkelingen die ik doorgemaakt heb en ik
liet hem de map met de oefeningen plus mijn processor en de zendspoel zien. Hij
testte me voor de gein uit door wat woordjes achter zijn hand te zeggen. Lekker
hoor, een zware mannenstem, maar ik bracht het er niet slecht van af. Gna, gna.
Ik antwoordde bevestigend op zijn vraag of ik aan werken toe was. Zeker! Echter
dient het rustig opgebouwd worden want de vermoeidheid door het werk mag de
revalidatie niet in de weg staan. We waren het erover eens om volgende week 2
uurtjes per dag te gaan werken en dan komt er elke week een uurtje bij. In
april as. wil hij me weer zien.
Met dit verhaal ging ik naar de 2 hoofdanalisten Ton en Carolien,
as. dinsdag ga ik aan de slag van 9 tot 11 uur. Heb op het lab weer een nieuw,
nooit gehoorde geluidje waargenomen, nl. het belletje van de tweede balie die
op het lab afgaat als de patiënten zich na 17 uur melden. YES, die hoor ik nu
ook! Wat een best wel harde PRRRTTT is dat zeg, het is zo na te gaan hoe slecht
ik met mijn hoorapparaten gehoord heb. Labcollega’s, tot heel snel!
De logopediste was vandaag ziek, dus ik fietste
door naar El om te oefenen. Nu blijkt ook weer dat het ene verhaaltje mij beter
ligt dan de andere, 2 teksten gingen wel goed en bij een ander verhaaltje
moesten wij ons echt er doorheen worstelen.
As. maandag is het voorlopig mijn laatste bezoek aan de
logopediepraktijk in Leiderdorp, hopelijk is de logopediste dan weer beter. Daarna
gaan El en ik het vieren met een bakkie en wat lekkers in LUMC, daarna moet ik
naar de audioloog voor de fitting.
Enjoy your weekend!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten