Revalidatie - dag 39

Nu de 6^e revalidatieweek bijna ten einde loopt heb ik weer voldoende nieuws te melden voor de lezers.

Na het bezoek aan het maatschappelijk werk en de test vorige week zijn we nog twee keer naar Leiderdorp geweest en verder was het oefenen geblazen. Vorige week donderdagochtend liet ik mijn gezicht op mijn werk even zien. Nadat ik even met de hoofdanalist bijgepraat had liep ik naar de microscopen en probeerde het diff-apparaatje uit, dat is een apparaatje dat een geluidsignaal geeft nadat er 100 witte bloedcellen onder de microscoop beoordeeld zijn. Eindelijk hoor ik na 22 jaar het zoemgeluidje van het apparaatje! Dacht trouwens altijd dat het een piepje was. Ik moest er altijd er zo opletten wanneer ik bij de 100 was en anders maakte mijn collega’s mij daarop attent. Dus het diffen gaat een stuk minder ‘intensief’ worden.

 Afgelopen maandag hebben we met de logopediste in Leiderdorp besproken hoe het vervolg van het traject er uit komt te zien, desnoods wilde ik dichter bij huis naar een CI-logopediste gaan als we nog een paar maanden door moesten gaan. Het bleek dat wij met de teksten al op het hoogste niveau van de revalidatie zitten en we daarom nog maar 2 keer naar Leiderdorp hoeven te komen! Yess!

Wel dient er thuis verder geoefend te worden en dan moeten we na een maand weer terugkomen om te evalueren wat er goed gaat en waar ik tegenaan loop. Heerlijk om na 6 weken al ‘klaar’ te zijn in plaats van de 3-4 maanden! We kunnen dus gerust stellen dat de 3 sporen groeipotentieel van het cochleaire leermodel, zoals uitgelegd bij het stukje theorie op 10 februari jl., voldoende aanwezig was.
Tot april hebben we een paar afspraken in het LUMC voor de fitting en een test staan.

 Vanmorgen bracht ik een bezoekje aan de bedrijfsarts die veel belangstelling toonde voor de ontwikkelingen die ik doorgemaakt heb en ik liet hem de map met de oefeningen plus mijn processor en de zendspoel zien. Hij testte me voor de gein uit door wat woordjes achter zijn hand te zeggen. Lekker hoor, een zware mannenstem, maar ik bracht het er niet slecht van af. Gna, gna. Ik antwoordde bevestigend op zijn vraag of ik aan werken toe was. Zeker! Echter dient het rustig opgebouwd worden want de vermoeidheid door het werk mag de revalidatie niet in de weg staan. We waren het erover eens om volgende week 2 uurtjes per dag te gaan werken en dan komt er elke week een uurtje bij. In april as. wil hij me weer zien.

Met dit verhaal ging ik naar de 2 hoofdanalisten Ton en Carolien, as. dinsdag ga ik aan de slag van 9 tot 11 uur. Heb op het lab weer een nieuw, nooit gehoorde geluidje waargenomen, nl. het belletje van de tweede balie die op het lab afgaat als de patiënten zich na 17 uur melden. YES, die hoor ik nu ook! Wat een best wel harde PRRRTTT is dat zeg, het is zo na te gaan hoe slecht ik met mijn hoorapparaten gehoord heb. Labcollega’s, tot heel snel!
De logopediste was vandaag ziek, dus ik fietste door naar El om te oefenen. Nu blijkt ook weer dat het ene verhaaltje mij beter ligt dan de andere, 2 teksten gingen wel goed en bij een ander verhaaltje moesten wij ons echt er doorheen worstelen.
As. maandag is het voorlopig mijn laatste bezoek aan de logopediepraktijk in Leiderdorp, hopelijk is de logopediste dan weer beter. Daarna gaan El en ik het vieren met een bakkie en wat lekkers in LUMC, daarna moet ik naar de audioloog voor de fitting.

Enjoy your weekend!

Revalidatie - dag 30

Het was vandaag niet saai in het LUMC, vandaar weer een bloggertje van me.
Na de aldaar genuttigde lunch -heerlijk!- hadden we een afspraak met het maatschappelijk werk. Alles werd even doorbesproken en ik heb mijn vooral de plus- en een paar minpuntjes ten aanzien van het CI-traject aangegeven. Er werd gevraagd of ik spijt heb, nee ik heb GEEN moment spijt gehad. Ik had niets te verliezen en kijk eens wat ik er allemaal voor teruggekregen heb.

Er is een mogelijkheid om een Revalidatie Educatieve programma na CI te volgen, bestaande uit 6 sessies en het is gericht op het omgaan met de pychosociale gevolgen na de implantatie. Tevens zijn er 3 sessies voor de partner. Het is fijn dat die mogelijkheid er is voor de mensen die er behoefte aan hebben, maar ik red me prima en bovendien is er in mijn eigen netwerk altijd wel iemand om mee te praten en/of ervaringen mee uit te wisselen.

Vervolgens was aan mij de taak om bij de logopediste de test met de woordjes af te leggen.
Het was de derde test in 4 weken tijd en ik zei tegen El dat ik dit keer best lager dan de laatst behaalde score van 60% uit zou kunnen komen. De vorm van de dag en het daarmee samenhangende concentratievermogen zijn enorm bepalend. Ik moest naar 5 x 36 woordjes luisteren, ze nazeggen en opschrijven op verschillende toonhoogtes en met/zonder ruis.
Met de woordjes op 65 dB zonder ruis scoorde ik
75%!! Yess, toch nog die 60% 18 dagen eerder overschreden! Bij 75 dB haalde ik 1 procentje meer dan de vorige keer (57%) en ik ben bijzonder in mijn sas met de score van 71% op 55 dB! Zo zien we maar weer dat een hard geluid niet altijd beter hoeft te zijn.
Toen kwamen de woordjes op 65 dB met ruis
aan te pas, dat was erg pittig. Met een ruis van 5 en 10 dB kwamen we op een score van resp. 58% en 42%. Het is niet slecht, al zeg ik het zelf.
Tot slot moest ik een stukje tekst nazeggen, sommige korte woordjes sloeg ik over en een slechts een paar waren niet goed te verstaan, met 42 woordjes per minuut is er een ijkpunt voor de volgende keer.

Revalidatie - dag 26

It's Friday, dus het moment is aangebroken om weer eens bij te praten op mijn blog.
De tweede week in Leiderdorp (4e revalidatieweek) zit er op, de hele week hebben we de teksten plus de themalijsten geoefend. Elk themalijst heeft een onderwerp, zoals: vissen, natuur, strand, sport, ontbijt, vogels, vissen, plaatsnamen, dieren, landen, etc en het bevat per thema ca. 40 woorden.  Reken maar dat ik er wat bij leer, er waren vogel- en vissoorten waarvan ik het bestaan niet eens kende.

Afgezien van het feit dat ik soms struikel over de letters M, W en de L gaat het vrij goed.
Zolang ik progressie maak moet ik doorgaan met de hoortrainingen totdat het maximum bereikt is. De komende 2 weken mag ik twee keer per week naar de logopedie in Leiderdorp en dan heb ik voor volgende week nog wat afspraken met een maatschappelijk werkster en de logopediste voor de test in het LUMC staan. Verder blijven we elke dag oefenen.
El en ik hadden het er vandaag nog over dat het nog geen 4 weken geleden was dat ik de processor kreeg en dat het een enorm verschil is met nu.

Afgelopen dinsdagavond had ik een vergadering met 2 horende bestuursleden van de afdeling volleybal en ik meldde heel stoer dat we ons zonder tolk wel zouden redden. Zooo, ik kon de stem van Fons veel beter horen en verstaan dan voorheen, hetgeen de communicatie enorm ondersteunt! Hij blij, ik blij!

Ben nog steeds happy met mijn CI, op elk moment dat ik de vogels hoor wordt dat gevoel benadrukt.

Stukje theorie over de revalidatie

Voor de geïnteresseerden wil ik een klein stukje theorie meegeven van het in Leiden ontwikkelde Cochleaire Leermodel welke gehanteerd wordt bij de revalidatie van CI-patiënten in LUMC.
Het doel van dit leermodel is zo optimaal mogelijk leren spraakverstaan met een CI, dit model is helemaal niet zo simpel als menigeen zou denken.

 Dit leerproces, sowieso bij het aanleren van een nieuwe vaardigheid, bestaat uit 3 fases

A. cognitieve fase        – bewuste aandacht
B. associatieve fase     – minder bewuste aandacht
C. automatische fase   – geen bewuste aandacht
Bij het herkennen van spraakpatronen verloopt de eerste fase langzaam en gevoelig voor fouten, gevolgd door de associatieve fase (tussenfase) en in de laatste fase gaat het spraakverstaan snel en foutloos vanwege de automatismen.

Eveneens bestaat dit leermodel uit 3 sporen groeipotentieel

• fysiologisch (voorwaardelijk, het verwerken van de prikkel vanaf de cochlea tot de  hersenen)
• cognitief (zowel het creëren van fonologische *) patronen als het koppelen van nieuwe akoestische info aan de al bekende patronen)
• emotioneel (motivatie, begeleiding door logopedist en co-therapeut.

De ontwikkeling van het spraakverstaan gaat vanaf eenvoudige tot complexere oefeningen elke keer langs deze 3 sporen naar een steeds hoger niveau. Het wordt verstoord wanneer 1 van de 3 sporen te weinig aandacht krijgt.

 

Het linguïstisch (=taalkunde op wetenschapsniveau) perspectief omvat ordening naar taalniveau en waarnemingsniveau op volgorde van toenemende moeilijkheidsgraad.

*) fonetiek is een onderdeel van deze taalkunde en het heeft 3 onderdelen:

• articulatorisch – productie van spraakklanken mbv. stembanden, longen, keel, etc.
• akoestische     – fysische eigenschappen van spraak
• auditieve         – waarneming en verwerking van spraakklanken.

Voor verdere uitleg over dit model en de inhoud van de therapie verwijs ik de lezer graag naar de site www.mijnlogopedist.nl, het artikel over hoortraining na cochleaire implantatie is dan bij de downloads te vinden.

Het werd door dit artikel voor mij persoonlijk extra duidelijk hoe belangrijk het revalideren is en dat de opbouw van de oefeningen zorgvuldig moet gebeuren, zodat de kleinste details oftewel de minimale verschillen in de cognitieve fase ingeslepen worden. Daarvan kan men in de toekomst bij het spraakverstaan meer profijt hebben, voor zover dat voor de CI-drager mogelijk is. Ik leer met mijn implantaat zeer bewust naar de klanken te luisteren.

Met mijn prelinguale slechthorendheid (ik was al slechthorend voordat ik de gesproken taal leerde kennen) mag ik erg blij zijn met de vorderingen die ik momenteel maak. Mijns inziens is dat mede te danken aan het feit dat ik altijd mijn (afnemende) gehoorresten maximaal benutte en dus al wat geluiden en klanken gewend was.

Met een CI betekent het echter op een andere manier leren horen en in de volgende link (wel even naar beneden scrollen) zijn er een paar geluidsfragmenten te horen van spraak en muziek met en zonder CI. Schrik niet van de geluiden zoals een een CI-drager die waarneemt, deze metaalklanken “verdwijnen” deels op den duur, doordat de hersenen ze omzet in “eigen” geluiden. De klanken via de CI veranderen niet, alleen IK verander.

www.kennislink.nl/publicaties/horen-met-een-bionisch-oor

Revalidatie - dag 19

Het bloggen op vrijdagavond lijkt een vaste prik te worden, op deze manier wordt de week ook even doorgenomen.
Met mijn bionisch oor gaat het prima, het doet zijn uiterste best al de geluiden en de woordjes in zich op te nemen en ze door te sturen naar mijn brains, die de registratie voor hun rekening nemen.
Afgelopen maandag maakten El en ik onze eerste intrede bij de logopediepraktijk van Antoinette Frijns (www.mijnlogopedist.nl) in Leiderdorp, het was leuk om Antoinette na de proefaansluiting op 14 december 2012 weer te zien.


Oefenstof Leiderdorp

De afgelopen week stond in het teken van oefenen met veel verschillende lettercombinaties, de letters waar ik wat moeite mee had werden mee naar huis genomen om te oefenen. Dat zijn bijvoorbeeld de woorden waarin alleen de letters m en n verschillen en verder hetzelfde zijn, zoals Man-nan, mon-non, mop-nop, het vergt uiterste concentratie om het juiste gezegde woord te kiezen. Nog wat voorbeelden met 4 woorden: mien-lien-nien-jien;  meek, leek, neek, jeek, etc. Het is erg pittig voor iemand die opnieuw moet leren horen en verstaan. Soms zijn de verschillen in klanken voor een geïmplanteerde zó minimaal dat ze haast niet te onderscheiden zijn, ik merk wel dat het door veel oefenen wat beter gaat.
Vandaag zei ik een themabladzijde "data" na en dat ging tot grote blijdschap (dit moest ik van haar in mijn blog vermelden!) van Antoinette erg goed.
Ik vertelde haar ook dat ik gisteren met mijn mobiel naar mijn zoon gebeld had om te melden dat hij naar huis moest komen om te eten, ik verstond waar hij op dat moment was en dat hij naar huis zou gaan. Het was overigens geen verkeerd plan van zoonlief om onlangs van zijn verjaardagsgeld een Samsung Galaxy aan te schaffen.
Vanmiddag belde ik El tot haar verrassing met mijn mobiel zonder audiosnoer op om te overleggen waar we gingen oefenen, ik verstond alles zonder herhaling. Weer een mijlpaal bereikt!
We oefenden daarna de themabladzijde "gereedschap" en dat vrijwel foutloos.

Het blijft zó bijzonder voor mij om de vogeltjes te horen fluiten, vanmorgen heb ik op mijn fiets (er rammelt trouwens iets op mijn fiets, maar wat?) op weg naar het station veel vogeldeuntjes gehoord en de kraaien waren in Leiderdorp -zoals "gewoonlijk"- hoorbaar. De lente mag komen hoor!
Het is voor mijn doen grappig om mezelf de vloer te horen dweilen en het uitspuiten van mijn haarspray te horen (pssssssss, psssssss), hier lach ik elke keer om. Ook versta ik in de trein de omgeroepen naderende stations.
Afgelopen woensdag heeft de fitting plaatsgevonden en het probleem (1 toon kwam niet egaal over, "schorre" stemmen van sommige mensen) lijkt verholpen te zijn.

We hebben nog 1 week Leiderdorp voor de boeg alvorens er een nieuw programma wordt opgesteld voor de periode daarna. Dit weekend heb ik wel de gelegenheid om even bij te tanken.
Tot snel maar weer!

Revalidatie - dag 12

De hoortrainingen in LUMC zijn vandaag na 2 weken afgesloten. LUMC beschikt niet over voldoende ruimte voor 4 weken revalidatie, vandaar het feit dat de rest van de revalidatie bij de logopediepraktijk van mw. A. Frijns in Leiderdorp plaatsvindt. Mevrouw Frijns is de echtgenote van professor Dr. J.H.M. Frijns, hij is nl. het hoofd van de CIRCLE (Cochlear Implant Rehabilitation Centre Leiden – Effatha). Ik hoop ooit kennis te maken met hem want ik heb zoveel over hem gehoord, onder andere dat hij een hele aardige humorvolle man schijnt te zijn.

Zoals in mijn laatste blog te lezen was had ik maandag een TOP-dag. Verder ging het dinsdag en woensdag vrij goed met de oefeningen bij de logopediste, de data, geldbedragen, boodschappen en de eenheden kon ik zó nazeggen zonder de tekst vooraf gelezen te hebben.
Bij de fitting eergisteren kreeg ik wat meer stroom bij de toonhoogte van 3000 en 4000 Hz, bij de test vorige week bleek dat ik die tonen pas bij 80-90 dB hoorde. Omdat deze tonen ook in het spraakgebied zitten ging deze aanpassing ten koste van mijn spraakverstaan, woensdagavond liep het niet zo lekker tijdens de oefeningen met El en het verstaan in het algemeen werd ook wat lastiger. Omdat ik dat houvast kwijt was werd ik wat onzekerder en het is lastig te beoordelen of de fitting mij niet lag of dat ik eraan moest wennen. De logopediste en ik besloten het de tijd te geven dan zouden we het tenminste geprobeerd hebben. Gisteren nam ik afscheid van Christel van wie ik vanaf de aansluiting op 22/1 jl. elke dag training kreeg en het gaf op een gegeven moment een vertrouwd gevoel om naar haar toe te gaan.

Vanmorgen liepen de oefeningen met El weer als een trein en bij de logopediste Esther ging het ook super. Om de beurt klonken er achter de mondkapjes van El en Esther steeds langere zinnen en ik kon ze allemaal nazeggen. Verbazing alom! De lidwoorden waren toch nog het lastigste. Zo’n kamertje is uiteraard ideaal om naar de woordjes te luisteren en in het dagelijks leven is dat nog niet makkelijk hoor, tenzij het met de ringleiding is.

Vervolgens moest ik de test -zoals die van vorige week met de tonen en de woordjes- afleggen, ik had vanwege de fitting woensdag hier niet al te hoge verwachtingen van.

De tonen hoorde ik al een stuk beter dan vorige week, soms zelfs al bij 20 dB, ongelooflijk als men bedenkt dat de tonen bij mij voorheen zonder hoorapparaat pas bij de 100-110 dB hoorbaar waren.
De woordjes (of gedeeltes daarvan) kon ik toch beter verstaan dan een week geleden en ik haalde verrassend een score van 60% bij 65 dB (bijna een verdubbeling ten opzichte van vorige week) en 56% bij 75 dB, dat is een heel goed resultaat na nog geen twee weken de CI te hebben.
Daarna tikte ik 23 keer van de 24 woordjes het juiste bijbehorende plaatje aan, uitgerekend bij het laatste woordje twijfelde ik tussen konijn en banaan en (shit) laat ik nu net het verkeerde plaatje aantikken. Maar goed, we konden met een score van 96% op dit onderdeel (en 100% voor het goede rijtje) zeer tevreden naar huis gaan. De fitting is dus toch ok, het lijkt erop dat ik eraan begon te wennen.

Christel zei gisteren dat ze zo’n snelle ontwikkeling bij iemand met zo’n voorgeschiedenis als die van mij nog nooit meegemaakt heeft, dat is fijn om te horen. Niet in de laatste plaats komt dat door mijn eigen inzet, maar de inspanningen van zowel de logopedist als de co-therapeut zijn net zo belangrijk. Alle lof voor deze mensen en Christel, tot zover bedankt, jouw enthousiasme werkte aanstekelijk!

Nu maar genieten van het weekend met volop volleybal.