Revalidatie - dag 8..So happy!!

Maandag 28 januari 2013 - een memorabele dag!

Menigeen zal zich afvragen wat ik nu alweer melden heb, het is niet mijn bedoeling anderen te vervelen met mijn verhalen maar ik wil de lezers de belevenissen van vandaag niet onthouden. Bovendien is het schrijven van dit blog mijn uitlaatklep.
Nadat ik vanmorgen met El geoefend had hoorde ik -toen we naar de auto liepen- voor het eerst de vogeltjes fluiten!! Deze lieve piepjes waren volgens El van mereltjes. Thuisgekomen pakte ik oud brood en gooide ze op het dak van onze schuur. Hier kwamen de meeuwen op af, dat waren duidelijk geen lieve piepjes meer maar een hoop gekwetter! Snif, dat was een emo-moment voor mij.
De reden waarom ik voor deze sjabloon koos is volbracht.
Vandaag reisde ik per trein naar LUMC en dat was een heel avontuur, ik hoorde de mensen praten, de deuren gingen hoorbaar open en dicht, iemand hoestte en een andere ritselde met haar papieren lunchzak. Zelfs van de omroep in de trein kon ik wat woorden opvangen (de trein ging via Amsterdam Sloterdijk naar Amsterdam Centraal, werd er gezegd).
Om half 2 kon ik bij Christel, de logopediste, vrijwel feilloos elk woord uit 10 woorden kiezen (sommigen leken op erg elkaar zoals bijvoorbeeld: haken, laken, maken, maten, vaten). By the way, klik om te zien hoe de logopedie in zijn werk gaat op de foto-link rechts op dit blog.

O ja, ik heb zelfs nog even met mijn mobiel mbv. een audio aansluiting met Christel gebeld, jaaa het is gelukt! Ik hoorde niet alle woorden even goed, maar het kan alleen maar beter worden.
Ze zei dat het echt ongelooflijk goed gaat! Zo snel al. Ook dat ik lief mocht zijn voor mezelf. Ik voegde de daad bij het woord en haalde in de pauze een lekkere Starbucks cappuccinootje met een appelmeisje (stukjes appel op bladerdeeg van LUMC), nuttigde dit op een bankje voor het station buiten. Heerlijk!

Daarna mocht ik de volgende uitdaging aan.
Aan mij was de opdracht om de opgezegde zin achter Christel's mondkap uit 10 zinnen op papier te kiezen, dat ging makkelijk. Toen werd dat uitgebreid naar 20 zinnen, ook dat ging naar wens. Tot slot las ik alle zinnen zelf en dan was het een kwestie van nazeggen (zonder lipbeeld) wat Christel zei. Soms miste ik een woord, maar het ging geweldig! #ongeloof#erg trots#zó blij met mijn CI!
Toen liet ik uit blijdschap mijn tranen de vrije loop. Dat ging zelfs in de trein op de terugweg nog door.. snif.. echt een emo-dag! Eerst de vogeltjes, toen het telefoneren en toen de hele zinnen...Poeh poeh. Vanavond heb ik ook met El de hele zinnen geoefend.

Qua fitting ben ik er nog niet helemaal en de stemmen om mij heen mogen nog wel wat hoorbaarder worden. Er komt nog bij dat de ontdekkingsreis naar geluiden nog lang niet voorbij is. Maar we mogen gerust stellen dat mijn doel al bereikt is en dat was (weer) hoge tonen horen, dat gebeurt zelfs al in een betere mate dan voorheen.
Echter zijn mijn nevendoelen ook al bereikt: ik kan spraakverstaan, evenzo ben ik in staat om te telefoneren (al is daarmee nog enige oefening vereist, tenslotte is het pas de 8e dag) en met de muziek kan het nog heel interessant worden. De meerwaarde van mijn CI ten opzichte van mijn hoortoestel is er al zeer zeker en het kan zich alleen maar verbeteren.
Ik dacht ook even terug aan de dag in november 2009, toen ik te horen kreeg dat ik vrijwel al mijn gehoorresten in mijn rechteroor kwijt was en daarna de grond onder mijn voeten wegzakte.
Het is nu bewezen dat het geen onomkeerbaar proces was.

Leve de uitvinder van de CI, leve het revalidatiesysteem van LUMC!

Is er trouwens een liedje met "I am so happy" ofzo?  Misschien weet zwager Ray iets?