Revalidatie - dag 5

Hè hè, dat was me een weekje wel.
De eerste revalidatieweek in LUMC is vandaag met de testen van het gehoor en de woordjes afgerond. De woordjesoefeningen met de logopediste en mijn moeder gaan echt super!
Regelmatig is er alom verbijstering, al moet ik nog steeds erg wennen aan de metaalklank.
De laatste dagen hielden we ons bezig met de rijtjes van 5 woorden met 2 of 3 lettergrepen en ik moest elke keer het woord zeggen wat zonder lipbeeld gezegd is. Dit gaat vrijwel feilloos, al kost het wel inspanning en volledige concentratie want zodra dit verslapt word het woord (deels) gemist. Desondanks heb ik er plezier in om de oefeningen te doen, vind het elke keer een uitdaging.
De afgelopen dagen heb ik smorgens krap een uurtje gefitnesst en daarna deed ik de oefeningen (1 of 2x 20-30 minuten) bij mijn ouders thuis. Smiddags vond er 2x logopedie in het LUMC plaats met op woensdag 1x fitting erbij eventueel deden we bij thuiskomst bij mij nog een oefensessie, als we eerder op de dag één keer geoefend hadden. Aan onze keukentafel heb ik meer last van achtergrondgeluiden, waardoor dat veroorzaakt wordt is mij nog niet duidelijk. Het zou de koelkast of de klok kunnen zijn.
Om een onderscheid te maken in de letters l en j (aajaa en aalaa, uijui en uilui, etc.) is verdomd lastig, in dat geval moet ik proberen goed naar de tweede lettergreep (lees: klemtoon) te luisteren. De l en j zitten nl. in dezelfde frequentiegroep. Daarentegen hoor ik de s en r heel scherp, de s heb ik nog nooit op die manier gehoord en dat maakt het nu heel bijzonder.
Savonds kijk ik met de ringleiding naar Nederlandstalige programma's op TV, lees eerst de ondertiteling en luister daarna met behulp van het lipbeeld.


Qua horen is het zeker een ontdekkingsreis! Ik ontdek alsmaar nieuwe geluiden wat ik eerder nooit of slecht gehoord heb, al hoor ik op straat nog erg weinig. Ik hoor mezelf sloffen, de lopende kraan klinkt overduidelijk, onze kat die niesde, het getik op het toetsenbord, de knipperlicht van de auto, de tikken van de centrale verwarming, het klikken van de pen, het ritselen van plastic en aluminiumfolie (lawaai!), iemand (of ikzelf) die zijn neus ophaalt (nog nooit gehoord), het wrijven in mijn handen en ik ga er nog veel meer ontdekken. Mijn gehoorzenuw en de hersenen weten vaak nog niet wat ze met de prikkels aanmoeten, dus ik hoor nog regelmatig piepjes en de galm. Het vergt nog veel tijd en geduld, maar het gaat goedkomen. Dit is pas de 5e dag, terwijl het ervan uitgegaan wordt dat het proces een jaar duurt.
Tijdens het avondeten gaf het wel drukte in mijn hoofd, vanwege het achtergrondgeluid (wat het ook mag zijn), het krassen van het bestek op het bord, de kinderen die praten, het neerzetten van de fles saus, etc.
Ik hoor veel meer variatie (hoge tonen!) in de muziek dan ik gewend was, ik denk dat ik het op een gegeven moment wel mooi ga vinden. In ieder geval klinkt het veel meer als muziek in mijn 'oren' dan met een hoortoestel.

Affijn, ik moest vanmiddag tijdens de test aangeven wanneer ik op verschillende toonfrequenties iets hoor. De test met de woordjes uit de boxen is nu al nodig om een ijkpunt te hebben om de progressie in de komende maanden te kunnen beoordelen. Ik moest naar 24 woordjes op 2 verschillende decibels (dus in totaal 48 woordjes) luisteren, ze nazeggen en opschrijven. Al zou ik 1 (mede)klinker per woord horen, moest alles zeggen wat ik hoorde. Alle goedgehoorde letters per woord worden in de berekening meegenomen. Ik had maar een paar woorden compleet goed, maar verder zijn er veel letters goed.
De uitslag hiervan moet ik nog krijgen. Tenslotte kreeg ik plaatjes (pop, bal, vis, auto, tafel, water, konijn, banaan, ballon, olifant, boterham en paddenstoel) en ik moest aanwijzen wat er uit de boxen rolde. Hierbij had ik er 20 van de 24 woorden goed, omgerekend in percentages komt dat neer op 83%.  Met zo'n resultaat op de 5e CI-dag ben ik heel erg in mijn sas en dat geeft moed om door te gaan voor een zo optimaal mogelijk gebruik van mijn CI.
Als men mij aan het begin van de week verteld had (toen ik nog bij 0 begon) dat ik aan het eind van de week naar zoveel woordjes moest luisteren dan had ik die persoon voor gek verklaard. Echter ging dat relatief gezien best goed dankzij de goede opbouw van het revalidatiesysteem bij LUMC.

Morgenochtend ga ik weer met El aan de slag, de logopediste was vandaag ziek maar gelukkig hebben we wat huiswerk weten te ontfutselen.

Allen, een fijn weekend toegewenst!