Eindelijk brak deze belangrijke dag aan, de aansluiting van het toestel en de eerste revalidatiedag.
Afgelopen weekend hebben we de festiviteiten van onze jarige job Jaco al laten plaatsvinden zodat ik mij vanaf nu op het horen kan focussen. Het was even prakkiseren met mijn moeder of we met de trein of met de auto naar het LUMC zouden gaan vanwege de enorme sneeuwval gisteren, zowel de rij- als de spoorwegen waren niet optimaal (da's nog zacht uitgedrukt). De beslissing viel op eigen vervoer en dat bleek een goede zet te zijn geweest, want de wegen waren goed schoon (alle lof voor de sneeuwruimers die de hele nacht gewerkt hadden!) en met rustig doorrijden kwamen we een half uur eerder dan de afgesproken 9.30 uur bij het LUMC. We hadden de tijd voor een lekker bakje Latte Macchiato.
Bij de audioloog aangekomen lag mijn toestelletje al klaar en de electroden werden één voor één ingesteld (Stuk of 6 direct en al het andere indirect dmv. een berekening) op de grenzen vanaf niks horen tot een voor mij acceptabel geluid/gevoel, dit heet overigens fitting. Alle 22 electroden zijn in werking gezet.
Net als bij de proefaansluiting 'hoor' ik alleen de piepjes en de galm.
Moeder -ik noem haar in mijn blog voortaan El want we noemen mijn ouders bij hun voornaam- en ik moesten daarna 'luisterend' een rondje lopen.
Ik bracht eerst even een bezoekje aan het toilet, daar aangekomen hoorde ik wat (het zal de airco wel geweest zijn) en ik hoorde dat mijn grote boodschap in het wc water plonsde en het geluid van het uittrekken van de WC papier. Bij het handen wassen was het lopen van de kraan duidelijk hoorbaar. De tranen schoten in mijn ogen en ik wist: dit gaat goed komen!
Wij besloten naar buiten te gaan en naar het station te lopen, ik hoorde de meeste bussen langs rijden, de omroepen op het station, het gepiep van de OV pas tegen een aan/afmeldautomaat, mensen die praten en het gestap van hoge hakken.
Het tikken van het toetsenbord op mijn mobiel en het ritselen van het aluminiumfolie waar onze etenswaren in zaten waren voor mij ook te horen! Zo bijzonder! Nog steeds herhaal ik de handelingen die geluid gaven om bevestiging te krijgen.
Om 11 uur kregen we uitleg van de logopediste over het CI toestel en de inhoud van de koffer met de accu's, de oplader en de reserve onderdelen, daarna vond de fitting weer bij de audioloog plaats naar aanleiding van mijn bevindingen met de CI in de tussentijd. Het staat vrij zacht ingesteld omdat ik bij het harder zetten nog duizelig word van de galm, de komende tijd zal het volume nog wel stijgen.
Na de lunch op de tweede etage togen we huiswaarts. Thuisgekomen zette ik de TV gelijk aan en probeerde de ringleiding ook, daar ondervond ik meer variatie in geluid maar ook iets meer galm. Verder hoorde ik het getik van het lepeltje tegen het kopje, het neerkomen van de geschilde aardappel in de pan, het koffiezetapparaat, het lopen van de kraan, het krassen van het bestek op het bord, het dichtslaan van de keukenkastjes en het overgaan van de telefoon bij ons. De laatste was apart: geen piep of galm maar rinkelen! Alle andere geluiden zijn nog niet te onderscheiden en dus niet herkenbaar, dan is het een kwestie van opletten op de timing of aan een ander vragen naar de herkomst van het geluid. Bij de foto's op de rechterkolom zijn een paar kiekjes van het toestel te zien.
By the way, ik kreeg vandaag antwoord op mijn brandende vraag: hoe kan het nou dat mijn gehoorzenuw op gang moet komen en ik weer bij 0 moet beginnen terwijl ik met hoorapparaat altijd gehoord heb? De andere delen van de zenuw moeten -zeg maar- geactiveerd worden voor de hoge tonen, wat ik jaren niet meer gehoord heb, en bovendien is het een omschakeling voor de hersenen om andere soort prikkels/impulsen te verwerken.
Morgen gaan de oefeningen met de logopediste en El echt beginnen. Ik ben benieuwd of ik de komende dagen al iets kan herkennen.
Nog iets...Wil je door middel van een e-mail van mijn updates op dit blog op de hoogte gebracht worden? Dat is mogelijk zodra jij jouw e-mailadres aan de rechterzijde van dit blog ingevoerd hebt.
Tot heel snel!
Cathy wat een supernieuws! En mooi beschreven. Als je het leest kun je je goed verplaatsen in wat je nu doormaakt en deel je de blijdschap en verwondering van alle geluiden die voor ons normaal zijn maar voor jou nu nieuw. Dat het goed gaat komen daar ben ik van overtuigd. Succes de komende weken met jouw ontdekkingsreis. Kus raymond
BeantwoordenVerwijderenHoi Cathy,
BeantwoordenVerwijderenWat mooi om dit allemaal over jouw te lezen. Wat moet dit vreemd zijn en druk om ineens (voor jouw vreemde) geluiden te horen.
Sterkte de komende tijd en we blijven volgen.
groet, Elly Koblens
Hoi Cathy,
BeantwoordenVerwijderenIk denk dat je binnen een week een stuk vrolijker wordt. Want zo te lezen, heb je een mooie start gemaakt!
TIP : Zorg dat je man alle boodschappen en kookwerk doet, kan je lekker de hele dag TV kijken, liefst zo hard mogelijk uiteraard.
Ben benieuwd hoe het over een weekje is, het gaat sneller dan je denkt!
Veel plezier!
Oscar
He wat leuk, dank je!
VerwijderenHee Cathy,
BeantwoordenVerwijderengeweldig al zoveel vooruitgang!
En blijven bloggen!!!!
groetjes
Annemarie en MArc
Zojuist dag 2 geblogd!
BeantwoordenVerwijderen