Na de operatie

Today is the first day for the rest of my life!
Voortaan ga ik met een implantaat door het leven, wat het resultaat ook zal worden.
De operatie is achter de rug en ik voel me goed. Het heeft wel langer geduurd, omdat de ruimte tussen mijn aangezichtszenuw en mijn smaakzenuw vrij smal was en de chirurg met de electroden (22 stuks!) daarlangs moest. Ze heeft daarvoor goed de tijd genomen, ik heb haar hierom geprijsd want ik ben de smaaksensatie op mijn tong niet kwijtgeraakt, zoals veel -naar ik ze nu mag noemen- CI collega's dat (tijdelijk) ervaren.
Om kwart over 7 ging ik naar de recovery en bij klokslag 8 uur lag ik op de operatietafel in kamer 15 (het zijn er in totaal 20). Ik checkte bij de anesthesist of het juiste merk implantaat klaar lag, er zijn namelijk 3 merken. Ja, het merk van mijn keuze Cochlear ligt klaar.
Het inslapen vond ik wel eng (help, I am loosing my control). Van 8 tot 14 uur ben ik onder zeil geweest. Godzijdank kwam er bij het wakker worden geen misselijkheid aan te pas, wel pijn en dat werd bestreden door het eerst bijspuiten van de pijnstiller in mijn infuus en even later een injectie in mijn been.
Om half 4 was ik weer terug op mijn kamer, nadat ik de cijfer voor de pijn (ai, wat moeilijk! Dat heb ik nog een aantal keren tijdens mijn verblijf moeten doen) verlaagd had.

Een boterhammetje ging er toen wel in en later ook nog wat van het warme maaltijd.
Ik heb wel oorpijn, zo'n pijn wat mij doet herinneren aan de oorontstekingen in mijn jeugd. Dat komt door de bloeding of vocht achter het trommelvlies.
Ik had trouwens bij het ontwaken uit de narcose opvallend veel pijn in de elleboogholte van mijn rechterarm, mijn arm lag tijdens de operatie vastgebonden aan mijn lichaam en waarschijnlijk heeft dat overstrekt gelegen. Ach ja, dat trekt wel weer weg.

Leon en de kinderen zijn vanavond langs geweest. Het was voor de kinderen echt een ziekenbezoek om hun moeder met haar verbonden hoofd aan te treffen. Waarvoor hangt de zak aan het bed? Dat is de blaascatheter. Waarom gaan de zakjes in de arm van mama? Dat is de infuus met NaCl om de vocht aan te vullen en de antibiotica om infecties te voorkomen.

Straks is het bedtijd en ik denk dat ik zometeen een crackertje vraag, want ik heb alweer honger.

 

 




 Daaagg rechterhoorapparaat.

 Ik heb er in mijn leven heel wat versleten, bedankt voor de trouwe diensten
 maar het mocht op een gegeven moment niet veel meer baten.