One week after

Inmiddels zijn we een weekje verder na de ingreep. Ik kan me zó voor de geest halen toen ik vorige week om kwart over 7 smorgens naar de recovery moest, zonder bril en hoorapparaten trouwens zodat men letterlijk voor mijn neus tegen mij moest praten, oftewel articuleren. Het was best ongezellig om daar tot 8 uur liggen zonder iets te zien of te horen. Slapen zou wel een optie zijn geweest, maar daar was ik veel te onrustig voor.

Hoe voel ik mij nu? Op zich verloopt het herstel zeker voorspoedig, hetgeen absoluut positief beïnvloed wordt door het 3 keer per week sporten bij VV Jonas, DSV Kennemerland en bij Fit voor Haar dat ik voor de operatie deed. Ik hoop dit over 5 weken voorzichtig weer op te pakken, want dit mis ik echt.
Verder zijn de oor- en wondpijnen stukken minder geworden, vandaag heb ik voor het eerst geen pijnstillers ingenomen. Gisteren en vandaag heb ik het eten gekookt en boodschapjes gehaald.
Wel ben ik vaak licht in mijn hoofd bij het lopen, het is moeilijk in te schatten of het door de narcose komt (zo'n 6 urige ingreep gaat niet in de koude kleren zitten!) of door het evenwichtsprobleem. Ik heb het vermoeden dat het de laatste is want het gevoel van onvastigheid neemt in het donker toe.
Dan zijn er ook momenten waarop ik door moeheid ('de pijp is leeg') overvallen word en het rare is dat ik savonds dan weer niet in slaap kan komen (niet moe en geen slaap, ook al heb ik overdag niet geslapen) met het gevolg dat het smorgens lastig wakker worden is. Dat zal wel slijten, maar tijdens de revalidatie zal ik mijn slaap wel hard nodig hebben.

Morgen is de dag van de proefaansluiting!!
Het is heel erg spannend of ik al concreets iets kan horen of alleen gepiep/gebrom. Ga ik de komende 5 weken met de ziel onder mijn arm lopen (al komt het goed) of zal ik ongeduldig zijn?
Denk om 13.00 uur maar aan me! Daarna gaan de hechtingen en de pleisters er af.
Morgen ben ik er weer, tot dan!