Het is ruim twee jaar geleden dat ik mijn CI aangesloten kreeg.
Elke dag maar weer ben ik hier ontzettend blij mee, het ontdekken van nieuwe geluiden gebeurt nog steeds. Van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat draag ik deze onmisbare toestel met in het andere oor mijn hoorapparaat, zodat ik geen `geluidsdode hoek´ heb.
Vorige week dinsdag toog ik met mijn ouders naar LUMC, ik in verband met de jaarlijkse woordjestest plus fitting en mijn vader had daar heel toevallig ook een afspraak. El vergezelde mijn vader en mij bij onze afspraken.
Dit keer vergat ik niet mijn hoorapparaat sinds de avond ervoor uit te laten. De stagiaire pikte ons om 9 uur op uit de wachtkamer, vlak voor de test vroeg ze hoe het ervoor stond. Ik zei dat het op zich wel goed ging maar dat het leek alsof de omgevingsgeluiden bepalender geworden zijn bij het horen en het spraakverstaan. Een fitting zou geen overbodige luxe zijn. De test zou meer uitwijzen.
Het ging aardig bij 65 dB (dat waren 40 woordjes, geloof ik), uiteraard kwamen weer dezelfde struikelblokken als de voorgaande keren aan bod. Dit zal blijkbaar altijd zo blijven, immers blijven de CI dragers slechthorend. De score was beter dan 1 jaar geleden, 85% en bijna gelijk aan 2 jaar geleden.
Maar wat schetste mijn verbazing? Een score van 95% bij 75 dB! Wow, dit had ik niet durven dromen!
De lagere score bij 55 dB ten opzichte van de vorige keer duidt aan dat mijn CI te zacht ingesteld staat, dit was een belangrijk aandachtspunt voor de fitting een uur later. Daarna volgden de woordjestesten bij 65 dB gepaard met een ruis met de toonhoogtes van 55, 60 en 65 dB. Ik scoorde bij alle drie de ruistonen meer dan 70% zodat een vierde stap 70 dB ruis - dus de ruis was nog harder dan de woordjes – aan te pas kwam. Dit had ik nog nooit bereikt, te gek!
Gezien het feit dat de CI harder gezet moest worden ben ik blij met deze behaalde resultaten.
Tijdens de test kwam er iemand aan de deur om te vertellen dat er een afspraak om kwart voor tien voor de volgende gast stond. Dat was erg storend omdat er flink geconcentreerd moest worden. Wat nog meer jammer was dat er geen tijd meer was voor de test met een stuk tekst en dat terwijl het één keer per jaar plaatsvindt. Trouwens, ik moet toch ook weleens iets langer op een afspraak wachten?
Terwijl ik aan het wachten
was op de fitting-afspraak verraste El me ineens met een appelmeisje en een
cappuccino (ja, in die volgorde). Dat was heerlijk zeg!
Goed, alle uitwendige
onderdelen werden zoals elk jaar vervangen door een ander exemplaar. De
drempelhoogtes bij de hoge tonen waren lastig te meten omdat ze na het
waarnemen bij mij hoorbaar bleven als een soort tegenreactie, dus ik hoorde ze
nog terwijl er niets toegediend werd. Ik was ooit een flink tinnitus patiënt,
gelukkig is dat met een CI sterk verbeterd. Uiteindelijk werden mijn oude
instellingen met 5 stappen versterkt. Dat klonk al veel beter, alleen de
stemmen klonken schor en om de paar seconden viel het geluid weg. De processor
was niet goed/kapot en zo wilde ik niet naar huis. Ik kreeg mijn oude exemplaar
met de nieuwe instellingen weer mee en
ik mag (..) nog een keer terugkomen zodra de nieuwe, goede processor er weer
is. Het maakt vast wat goed als er dan weer een lekkere appelmeisje is.

Geen opmerkingen:
Een reactie posten